Zaczyna się od espresso

Wszystko zaczyna się od  kawy es­presso, ­której nazwa zna­czy do­słow­nie: „kawa ­zro­biona na po­cze­kaniu, na zamówie­nie”.

Każda palarnia kawy czy każdy dystrybutor ma swoje metody parzenia i serwowania ­napojów kawowych. Począwszy od unikatowej ­mieszanki ziaren, metody ich upalenia, gramatury mielenia, sposobu ­parzenia, na profesjonalnym sprzęcie i wykwalifikowanym bariście kończąc. Ostateczne ­dopełnienie tych wszystkich czynników  ­to dobór szkła i akcesoriów do odpowiedniego podania przygotowanej kawy. ­Parametry i cechy idealnego ­espresso określił  w 1998 roku Włoski Instytut ­Espresso Italiano.

Chcąc zapoznać Państwa z obowiązującymi ­standardami, przedstawiam charakterystykę i sposób serwowania wybranych napojów kawowych przygotowywanych w ekspresie ciśnieniowym.

Ważną informacją dla osób pijących kawę jest to, że dobrze zaparzone espresso stanowi bazę wszystkich napojów kawowych. Należy pamiętać, że espresso można uzyskać tylko i wyłącznie przy użyciu ekspresu ciśnieniowego, a sama nazwa i typ napoju zależą od dodatków i sposobu ­podawania.

Typowe espresso należy podawać w filiżance z grubej porcelany, o pojemności 60 ml, na spodku z serwetką. Na powierzchni espresso ­powinna się znajdować gęsta jednolita pianka grubości około ­­2-4 mm, zwana cremą. Crema występuje tylko w tym jedynym sposobie parzenia kawy i jej wygląd oraz smak świadczą o tym, czy espresso zostało dobrze ­zaparzone. Do espresso podajemy wodę w naczyniu z grubego szkła oraz ­cukier, najlepiej dwa rodzaje – czysty biały i brązowy trzcinowy. Cały zestaw wraz z łyżeczką i ciasteczkiem lub czekoladką, która zawsze musi być­ zapakowana, podajemy na małej srebrnej tacy.

W Polsce funkcjonuje podwójne espresso, które fachowo nazywa się ­espresso doppio. Doppio to dwa zaparzone espresso w jednej ­filiżance. ­Podajemy je w opisany wcześniej sposób.

Następny napój z rodziny espresso to espresso lungo. Przygotowuje się je z większą niż zazwyczaj ilością wody i potocznie jest zwane wydłużonym ­espresso. Przeciwieństwem jest espresso ristretto, ­tak zwane espresso ­skrócone, bardzo popularne ­we Włoszech.

Gdy do espresso dodamy kilka kropel rumu i skórkę z cytryny, uzyskamy poncino. Romano to z kolei espresso podane z cytryną – rewelacyjna metoda na ból głowy.

Najpopularniejszym napojem kawowym na bazie espresso jest ­cappuccino. Zostało ono wymyślone przez mnichów z zakonu kapucynów. Jest to espresso z dodatkiem spienionego mleka, na które składa się  jedna część espresso, jedna część mleka podgrzanego parą i jedna część pianki. Często posypuje się je kakao, cynamonem lub czekoladą. Według tradycji, cappuccino należy pić tylko w porze śniadaniowej, czyli do godziny 11.00, a podawać w naczyniu o pojemności 120-150 ml. Prawdziwe cappuccino charakteryzuje się brązową otoczką wokół brzegu filiżanki, a jego pianka o zwartej jednolitej strukturze ma od 1do 3 centymetrów grubości. Do cappuccino dobrze jest podać kawałek ciasta lub croissanta.

Coretto to typowe espresso wzmocnione kroplą alkoholu, na przykład grappy, brendy lub likieru. Espresso z wódką brzoskwiniową i posypane cynamonem to caffe alla borgia.

Kolejnym popularnym napojem kawowym jest latte macchiato (z włoskiego: „splamione mleko”). Właściwie sporządzone, ma trzy warstwy: na dole mleko, pośrodku espresso, na górze piana.  Jest podawane w przezroczystej szklance z grubymi ściankami, o pojemności do 250 ml. ­Podobnie jak cappuccino, może być dekorowane czekoladą lub cynamonem. Macchiato najłatwiej zrobić, wlewając do szklanki najpierw gorące mleko, następnie pianę, a na końcu, cienkim strumieniem, bardzo gorącą kawę.

Melange (wiener melange) to austriacki wariant kawy z mlekiem, składa się w połowie z kawy, w połowie z gorącego mleka. Podawany jest z dużą ilością mlecznej, dobrze ubitej pianki  pośrodku.

Jak zatem mawiał T.S. Eliot: „niech bieg Waszego życia odmierzają łyżeczki kawy…”